Νάξος, Πορτάρα, 2000. Μαύρο πανώ για το πολύνεκρο ναυάγιο του Σαμίνα Εξπρές

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Μια μάχη που δεν δόθηκε ακόμα: Το νερό της Νάξου

Το παρακάτω κείμενο συντάχτηκε τον Οκτώβρη του 2010, μετά τη δημοσίευση ότι ο δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων υπέγραψε σύμβαση με την ΕΥΔΑΠ Νήσων προκειμένου να καταγραφούν οι πηγές, τα πηγάδια, οι γεωτρήσεις και γενικά όλο το υδατικό δυναμικό του νησιού. 
Από έμμεσες πληροφορίες έγινε γνωστό ότι αυτή την πρώτη συμφωνία με την ΕΥΔΑΠ είχε την προοπτική να ακολουθήσει η ολοκληρωτική εκχώρηση της διαχείρισης του νερού στη Νάξο στην υπό ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ. Ο δήμος σε μια κίνηση αναδίπλωσης μετά από αντιδράσεις του κόσμου φαίνεται πως δεν προχώρησε το σχέδιο. Αυτός είναι και ο λόγος που το παρακάτω κείμενο δεν μοιράστηκε τυπωμένο χωρίς ωστόσο να χάνει την αξία της άποψης που καταθέτει. 
Το δημοσιεύουμε εδώ σε μια περίοδο που μαζί με τον γενικευμένο πόλεμο τον οποίο έχει εξαπολύσει κράτος και κεφάλαιο ενάντια στην κοινωνία προωθείται γοργά η άκρατη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΝΑΞΟΥ ΚΑΙ ΜΙΚΡΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ

Το νερό αποτελεί πηγή ζωής για τον άνθρωπο, είναι το πιο βασικό στοιχείο της φύσης για την επιβίωση των ζώων και των φυτών. Χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρξει κανένα είδος ζωής και, φυσικά, καμιά εξέλιξη πολιτισμού σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Το πόσιμο νερό παγκοσμίως είναι μόνο το 2% με τάση να μειώνεται λόγω της υπερκατανάλωσης και της εσφαλμένης χρήσης, αλλά και της μόλυνσης παράλληλα.

Κάθε χρόνο 2.200.000 άνθρωποι πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με τη μη πρόσβαση τους σε καθαρό νερό. Μέχρι το 2025 (σε 10-15χρόνια δηλ.), όταν ο πληθυσμός της γης θα είναι 10 δις. κάτοικοι, το ένα τρίτο θα ζει σε καθεστώς λειψυδρίας, με συνέπεια το νερό να αποτελέσει αιτία διαμάχης, συγκρούσεων, ακόμα και πολέμων. Μελέτες δείχνουν ότι μελλοντικά το νερό θα είναι πιο σημαντικό και ακριβότερο από το πετρέλαιο και τα μεταλλεύματα, ακόμα και από τα τρόφιμα.

Είναι αυτονόητο, λοιπόν, και κατανοητό σε όλους πόσο σοβαρό είναι το θέμα.
Οι πολυεθνικές εταιρείες αναγνωρίζοντας πόσο σημαντικό θα είναι το νερό στο μέλλον το βλέπουν καθαρά σαν εμπόρευμα που θα τους αποφέρει τεράστια κέρδη και όχι σαν κοινωνικό αγαθό.

Σε όποιο μέρος του κόσμου ανέλαβαν τη διαχείριση του νερού αυτές οι εταιρίες διπλασίασαν έως και πενταπλασίασαν το κόστος του, όταν οι διεθνείς κανονισμοί ορίζουν ότι η τιμή του δεν πρέπει να ξεπερνά το 2% του εισοδήματος των πολιτών. Μείωσαν το προσωπικό δυναμικό για μεγαλύτερο κέρδος με τις λιγότερες λειτουργικές δαπάνες. Οι επενδύσεις που κάνουν είναι ελάχιστες έως μηδαμινές. Συνέπεια της ανάλγητης πολιτικής αυτής είναι να υποβαθμιστεί η ποιότητα του νερού και να στερηθούν την πρόσβαση σε πόσιμο νερό εκατομμύρια άνθρωποι με τραγικά αποτελέσματα στην υγεία τους (σοβαρές ασθένειες και θάνατοι). Τέτοια παραδείγματα είχαμε και έχουμε πάρα πολλά σε όλο το κόσμο:

Αργεντινή, Βολιβία, Κολομβία, Εκουαδόρ, Ουρουγουάη, Φιλιππίνες, Νότια Αφρική, Σενεγάλη, Μαδαγασκάρη, Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς, υπήρξαν πεδία δράσης των πολυεθνικών. (Στην Βολιβία δε, έφτασαν στο σημείο να τους απαγορεύουν στους κατοίκους να μαζεύουν και το βρόχινο νερό!!)

Η γαλλική SUEZ, η αμερικανική VEOLIA, η ισπανική AQUALIA, είναι μόνο μερικές απ’ τις πολυεθνικές που είναι υπεύθυνες για τα τραγικά αποτελέσματα από τη διαχείριση των υδάτων στις προαναφερθείσες χώρες.

Αφού λεηλάτησαν τον φυσικό πλούτο ολόκληρων χωρών και πλούτισαν προσφέροντας μηδαμινές έως ανύπαρκτες υπηρεσίες, το αδιέξοδο αυτής της πολιτικής και οι αντιδράσεις του κόσμου οδήγησαν πολλούς δήμους να πάρουν πίσω τη διαχείριση του νερού. Με μαζικά κινήματα άρνησης πληρωμών στις εταιρείες και μόλις αυτές σταμάτησαν να κερδοφορούν επέστρεψαν τη διαχείριση του νερού στους προηγούμενους διαχειριστές. Για παράδειγμα, ο δήμος του Παρισιού πήρε πίσω τη διαχείριση του νερού από την SUEZ και τη VEOLIA, καθώς και άλλοι 40 δήμοι στη Γαλλία, στην Αργεντινή, Βολιβία, Ουρουγουάη και αλλού.

Στην Ελλάδα η μεγαλύτερη δημόσια εταιρία που ασχολείται με την ύδρευση είναι η ΕΥΔΑΠ. Πρόσφατα λοιπόν, η κυβέρνηση διόρισε διευθύνοντα σύμβουλο ένα πρώην στέλεχος της γαλλικής πολυεθνικής VEOLIA. Καθόλου τυχαίο, μάλιστα, όταν ξέρουμε ότι η VEOLIA και SUEZ θέλουν να αγοράσουν την ΕΥΔΑΠ και να αναλάβουν όλα τα δίκτυα νερού της χώρας. Ήδη η SUEZ έχει αποκτήσει το 5,2% της ΕΥΑΘ (Εταιρία Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης), με στόχο να αποκτήσει το 40%.
Η ΕΥΔΑΠ ίδρυσε μία θυγατρική εταιρία με το όνομα ΕΥΔΑΠ ΝΉΣΩΝ Α.Ε με σκοπό να αναλάβει την ύδρευση και αποχέτευση των νησιών. Κι ενώ η ΕΥΔΑΠ ετοιμάζεται να αναλάβει τα δίκτυα στο μεγαλύτερο ποσοστό της χώρας, δρομολογείται η ιδιωτικοποίησή της, η οποία ήδη έχει προαποφασιστεί με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου εφαρμοστικού νόμου που μιλάει για ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ. Oρίστε λοιπόν μία πρόγευση για το τι σημαίνει ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ.

Και καθώς όλα αυτά συμβαίνουν, έρχεται ξαφνικά ο δήμος Νάξου και αποφασίζει να παραχωρήσει το δίκτυό του νερού στις Μικρές Κυκλάδες στην ΕΥΔΑΠ, με προφανή στόχο να κάνει το ίδιο και για τη Νάξο. Ο καθένας τώρα μπορεί να φανταστεί την συνέχεια. Όλα τα προαναφερόμενα θα λάβουν χώρα στον δήμο Νάξου και μικρών Κυκλάδων. Με λίγα λόγια θα πούμε το νερό νεράκι.

Το πρόσχημα για την δρομολογούμενη παραχώρηση είναι ότι η ΕΥΔΑΠ θα «νοικοκυρέψει» την κατάσταση αφού έχει την τεχνογνωσία για μια πιο ορθολογική διαχείριση του νερού. Την ίδια στιγμή που η ΕΥΔΑΠ ευθύνεται για την απώλεια χιλιάδων κυβικών νερού στην Αττική λόγω της κακής συντήρησης του δικτύου όπου οι απώλειες φτάνουν στο 60%, την ίδια λοιπόν στιγμή οι τοπικοί δερβέναγες επιδιώκουν να της εκχωρήσουν τη διαχείριση του νερού του νησιού!

Επιπλέον δρομολογείται γρήγορα η κατασκευή του φράγματος του Τσικαλαριού χωρητικότητας 3 εκατομμυρίων κυβ.μέτρων, μεγαλύτερο δηλαδή από το φράγμα της Φανερωμένης. Πρόκειται για ένα καταστροφικό έργο που θα αλλοιώσει όχι μόνο τη φυσιογνωμία της περιοχής όπου κατασκευάζεται, αλλά θα έχει και ολέθριες συνέπειες για όλη τη νοτιοδυτική Νάξο, αφού από αυτά τα ρέματα εμπλουτίζεται ο υδροφόρος ορίζοντας, ειδικά στα Λιβάδια. Η αγροτική παραγωγή αλλά και η τουριστικές μονάδες θα υποστούν τεράστιο πλήγμα αφού το νερό θα αποτελέσει παρελθόν για τις πεδινές αυτές περιοχές. Ένα φράγμα που θα κατασκευαστεί με δημόσια χρήματα και  θα δοθεί κατά πως φαίνεται προίκα στους ιδιώτες που εποφθαλμιούν την ΕΥΔΑΠ.

Ο εχθρός προ των πυλών. Ξεχάστε τις εξωτερικές βρύσες, αλλά και τα πηγάδια. Οι γεωτρήσεις, οι πηγές, τα φράγματα και οι λιμνοδεξαμενές, θα μπουν σε ένα άλλο καθεστώς μονοπωλιακού συμφέροντος, με όλες της αρνητικές συνέπειες που συνεπάγεται κάτι τέτοιο για όλους μας. Ήδη η ΕΥΔΑΠ έχει μπει στην διαδικασία της καταμέτρησης των πάσης φύσεως πηγών νερού στη Νάξο και στις μικρές Κυκλάδες.

Ο δήμος Νάξου παραχωρεί τη διαχείριση του νερού σε ιδιωτικά συμφέροντα με μία μονοκονδυλιά χωρίς τη συναίνεση των κατοίκων της Νάξου, χωρίς καν να βάλει ένα τόσο σοβαρό θέμα στη δημόσια διαβούλευση, χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες. Θα το επιτρέψουμε;

Λέμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ σε ιδιωτικά συμφέροντα είτε ξένα είτε ντόπια, ξέροντας πια πού αποσκοπούν. Το νερό ανήκει στο λαό της Νάξου, σε μας και όχι σε πολυεθνικές, και πρωταρχικό μας μέλημα είναι να μπει φραγμός στην άσκοπη σπατάλη (γκαζόν, πισίνες κλπ) και την κακή διαχείρισή του. Κάθε κίνηση του δήμου προς την κατεύθυνση της εμπορευματοποίησης του νερού θα μας βρει απέναντι, έτοιμους να σταθούμε ανάχωμα στις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου για παραχώρηση του νερού στην ΕΥΔΑΠ.

Το νερό είναι προϋπόθεση για τη ζωή και δεν τίθεται υπό διαπραγμάτευση

Λέμε ΟΧΙ στο γενικό ξεπούλημα


Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου

Δεν υπάρχουν σχόλια: